Garmin International

Beeldje
Het kunstwerk werd 25 maart 2014 door burgemeester Nol Kleijngeld onthuld op de plaats waar vroeger het treinstation stond. Het stelt een moeder en kind voor die hun man en vader uitzwaaien op het station. Vader gaat met de trein om schoenen te verkopen in de grote stad. Het beeld is een blijvende herinnering aan het Waalwijkse verleden met de schoen- en lederindustrie.
Auteur: Wim Blankers
Meer informatie
user

Bels Lijntje
Tot ver in de 20e eeuw reden er treinen van Tilburg naar Turnhout v.v. In het begin diende de spoorlijn voor personen- én goederenvervoer, later werd er uitsluitend vracht getransporteerd. In de laatste tijd werd een deel van het traject in een dusdanig tempo afgelegd dat één van de "bemanningsleden tijd had om van de locomotief af te stappen en gewapend met een rode vlag het overige verkeer te waarschuwen voor het naderende rook en stoom uitbrakende monster en ze tot stoppen te dwingen.
Nu is het een schitterend fietspad voor toeristen, dagjesmensen en voor woon-werkverkeer. Bovendien is het ingericht als een ecologische verbindingszone.
Auteur: Manwan
Meer informatie
user

De Geertruidskerk
De huidige kerk kwam vanaf de 14de eeuw tot stand op de plaats van een 12de-eeuwse tufstenen kerk, waarvan de fundamenten deels zijn teruggevonden. Tijdens de inval van de Dordtenaren in 1420 werd de kerk door brand verwoest. Sinds 1593 is het een Hervormde kerk. De Geertruidskerk staat bekend om haar prachtige akoestiek waardoor er regelmatig concerten te beluisteren zijn.
Auteur: De Wandelmaker
Meer informatie
user

De Mortelen
De Mortelen is een laag gebied ten noorden van de Midden-Brabantse dekzandrug. In contrast met de dekzandrug zit hier veel leem in de bodem. Het is ene typisch kwelgebied. Kwel is grondwater dat onder druk uit de grond komt. Dit gebied was te drassig om intensief bewoond te worden. Ook heden treft men er nog weinig bewoning aan. Je vindt er wel tal van bossen en weilanden.
Auteur: Dromos

De Visscher
De Visscher is een in 1875 gebouwde windmolen, gelegen aan de Groeneweg in Goirle. De molen is een beltmolen en is gebouwd als korenmolen. In 1944 heeft Duits artillerievuur de molen beschadigd, maar dat werd kort na de oorlog hersteld. De molen heeft dienstgedaan tot 1961, waarna De Visscher eigendom is geworden van de gemeente, die hem vervolgens in 1970 maalvaardig heeft gerestaureerd. De molen is sinds 5 november 1997 eigendom van de Stichting Akkermolens Goirle, die ook de andere Goirlese korenmolen De Wilde onderhoudt.
Auteur: Wikipedia

Geertruidenberg
Vestingstad Geertruidenberg is oorspronkelijk Hollands: het kreeg in 1213 stadsrechten van het Graafschap Holland. Echte vestingwerken verschenen aan het begin van de Tachtig-jarige Oorlog, toen Willem van Oranje de stad innam. Hij liet er nieuwe wallen en drie bastions bouwen. In de 16de, 17de en 18de eeuw kregen de vestingwerken steeds meer bastions. Vestingbouwer Menno van Coehoorn maakte van deze ‘Sleutel van Holland’ een strategische plaats in de Zuiderwaterlinie om de Fransen te weren. De stad kwam in 1813, bij de eenwording van het Verenigd Koninkrijk, onder Lodewijk Napoleon bij Noord-Brabant. Geertruidenberg is een oase van rust in Noord-Brabant. Vanaf de terrasjes aan de historische markt heb je een prachtig uitzicht op de Geertruidskerk. Wie op zoek is naar iets actiever vindt er mooie fiets- en wandelroutes langs typische Langstraatboerderijen. Lees meer over de 'Vestingstad aan de Biesbosch'.
Auteur: VisitBrabant

Guldenberg Leisure en Business
Op een unieke locatie in Brabant, aan de rand van Nationaal Park de Loonse en Drunense Duinen, vind je De Guldenberg. Met een van de mooiste natuurgebieden van Nederland als achtertuin stap je vanuit dit karakteristieke hotel zo de ongerepte natuur in. Een droom voor natuurliefhebbers en de ideale uitvalsbasis voor wandel- en fietstochten.
Kamers
De 89 hotelkamers in het hotel zijn voorzien van gescheiden bedden. Het is mogelijk om een comfort- of standaardkamer te boeken. Ook zijn er 48 eenpersoonskamers voorhanden. De kamers zijn standaard voorzien van televisie, telefoon en een privébadkamer met een toilet en douche. Veel kamers bieden uitzicht op het bos.
Omgeving
De Guldenberg is bekend om haar inspirerende, bosrijke omgeving en geliefd vanwege haar hoogwaardige, gastvrije service en fantastische keuken vol culinaire variaties. Daarmee is het een ideale locatie voor een heerlijk weekend ontspannen in een rustgevend en tegelijkertijd uitdagend natuurgebied. Het 21 hectare grote eigen grondgebied te midden van de bossen in de Loonse en Drunense Duinen is als Natuurpoort het start- en eindpunt van vele wandel-, fiets- en mountainbikeroutes. Ook beschikt De Guldenberg over een eigen wandelroute van 3,5 kilometer langs de Dassenburcht en de paarden.
Het dorpje Helvoirt bereik je na 5 minuten rijden. Het bruisende centrum van ‘s-Hertogenbosch ligt op 20 minuten. Familiepark De Efteling ligt op ongeveer 15 minuten met de auto.
Faciliteiten
Geniet in ons restaurant van Danny's Oosterse specialiteiten. De van origine Bossche keukenmanager met Indonesische roots heeft zijn ziel en zaligheid in onze gerechten gestopt. Hij verrast met een toegankelijke menukaart én een op en top beleving. Samen met zijn ambitieuze keukenbrigade en bediening maakt hij van elk bezoek een bijzondere herinnering. Kom langs en neem een duik in de keuken vol authentieke smaken, mooie specerijen en eeuwenoude recepten.
Dé verborgen parel in het hotel is Club Acapella. De voormalige kapel beschikt over een unieke steam punk ambiance, 30 tot 100 zitplaatsen, een ruim podium en een scala aan technische faciliteiten die een muziekvoorstelling, feest of bijeenkomst mogelijk maken. Zelfs de allernieuwste bioscoopfilms zie je in Club Acapella.
Naast Club Acapella beschikt De Guldenberg over vele zalen en ruimtes voor feesten, exposities, concerten, meetings en events.
Wees van harte welkom en verblijf, geniet en beleef!
Auteur: VisitBrabant

Hilvaria Studio's
Het Kodakpaviljoen op Expo 58 werd in de jaren zestig verhuisd naar de bossen van Hilvarenbeek, in Nederland. Het werd een legendarische opnamestudio van de NOS, waar Black Sabbath, Genesis en Cat Stevens in de jaren zeventig over de vloer kwamen. Nu wordt het gebruikt als cultuur- en conferentieruimte.
Bron : belgeoblog.be
Auteur: Lode

Kapel van de Heilige Eik
De Kapel van de Heilige Eik is een bedevaartsoord ten westen van Oirschot in het dal van de Beerze, ten noorden van landgoed Baest.
De legende is omstreeks 1610 opgetekend door Petrus Vladeraccus, een toenmalig katholiek geloofsijveraar.
De legende luidt dat een paar herders 'twee eeuwen voordien' een Mariabeeldje op de oever van de Beerze vonden en dit in een eik plaatsten, waarna ze in aanbidding neervielen. Bewoners van Middelbeers namen het beeld mee en plaatsten het in hun kerk, maar de volgende ochtend was het beeld weer op de oorspronkelijke plaats aanwezig. De inwoners van Oirschot kwamen nu om het beeld te vereren, en er waren bij de eerste bezoekers al diverse mensen die op wonderbaarlijke wijze van hun koortsen genazen.
Auteur: Wikipedia

Kasteel Zwijnsbergen Helvoirt
Het gezin Van Gogh heeft in Helvoirt contact met de adellijke familie De Jonge van Zwijnsbergen, een vooraanstaande familie die nauw betrokken is bij de protestantse gemeente. Joan de Jonge van Zwijnsbergen (1821-1881) woont in kasteel Zwijnsbergen dat is uitgegroeid van boerenbedrijf vanaf de late middeleeuwen uit tot kasteel in de achttiende eeuw. Hij is als ouderling en kerkvoogd lid van de kerkenraad, waar Theodorus voorzitter van is. Zijn familie zal de voorname buitenplaats tot 1905 in bezit hebben. Het geheel bestaat uit een huis, tuinmanswoning, boerderij met bijgebouwen, park en daarnaast een landgoed. In 2001 legt een brand het gebouw voor een groot deel in de as, waarna het in oude luister is hersteld.
Auteur: VisitBrabant

Liberation Route Marker 157
Liberation Route Marker 157, De slag om het Markkanaal.
Met het oprukken van de geallieerden vallen de Duitsers terug op een linie die onder andere achter dit kanaal langs liep. Begin november 1944 doen Poolse soldaten van de 1e Poolse Pantserdivisie verwoede pogingen het kanaal over te steken en een bres in de linie te slaan.
Het stenen momument herdenkt de oversteek van het Markkanaal op 3 november 1944, door de Eerste Poolse Divisie, de Prinses Irene Brigade en 240e Compagnie Royal Engineers.
Bij dit gevecht werden 30 Poolse en 100 Duitse soldaten gedood.
Auteur: Wim Blankers

Mariakapel Teteringen
De Mariakapel aan de Posthoorn heeft daar niet altijd gestaan. De kapel is na de bevrijding gebouwd door de buurt Moleneind uit dankbaarheid aan Maria. De oorspronkelijke plaats was op de hoek van de Galgestraat en het Moleneind. Net als bij de Jozefkapel is er een fles met oorkonde ingemetseld. Kunstenaar Niel Steenbergen maakte een replica van het Mariabeeld in de Bredase Sint Joostkapel. In de zijmuur bevinden zich twee gedenkstenen, waarvan er één herinnert aan Wouterus de Leeuw, geboren te Teteringen in 1925 en op 21-jarige leeftijd gesneuveld op Java. Door de aanleg van de noordelijke rondweg aan het eind van de zestiger jaren, moest de Mariakapel plaatsmaken voor een fietspad. De kapel is toen in zijn geheel verplaatst naar de overkant van de weg. Ook dit monument kreeg te maken met vandalisme. Het Mariabeeld is vervangen en het glas-in-loodraam gerestaureerd.
Auteur: Wim Blankers

Middeleeuwse kerktoren
De dorpskom van Haaren lag oorspronkelijk een stuk meer naar het westen dan tegenwoordig. De alleenstaande kerktoren uit de 15e eeuw markeert die plek. De oude Lambertuskerk, waartoe de toren behoorde, mocht onder het reformatorische bewind van de Staten van Holland niet voor de katholieke eredienst worden gebruikt. Maar protestanten die de kerk in gebruik konden nemen waren er ook niet. Ten gevolge daarvan raakte de kerk in verval, om uiteindelijk in de 18e eeuw in te storten.
Auteur: Historische Routes

Minimalistische villa - Spanjers Architect
Op een royaal perceel, gelegen tegen een bosrand, hebben wij aan het einde van een lange oprijlaan een moderne villa ontworpen. Deze minimalistische woning bestaat uit twee rechthoekige volumes, die zich zowel qua materialisering als qua programmering van elkaar onderscheiden. De gekozen combinatie en architectuur van deze twee volumes zorgt ervoor dat ze elkaar versterken.
Het onderste volume, dat deels in de grond verzonken is middels een split-level, is vormgegeven als een strak wit blok met doelbewuste gevelopeningen. Dit volume biedt plaats aan de ‘publieke’ functies van de woning, zoals de keuken, living, tuinkamer, werkkamer en lounge-ruimte. Deze laatste ruimte vormt een subtiele verbinding met het bovengelegen gedeelte van de woning.
Het bovenste volume is bekleed met hout en is haaks op het onderste volume geplaatst. Hierdoor ontstaan een aantal spannende overkragingen die buiten bepaalde plekken definiëren. In dit volume bevinden zich de ‘private’ functies van de woning, zoals slaapkamers en badkamers. Door het toepassen van verschillende gevelopeningen welke ogenschijnlijk willekeurig gepositioneerd zijn wordt aan dit rigide blok een speels accent gegeven.
Auteur: Spanjers Architect

Molen Hertogin van Brabant
De Hertogin van Brabant is een voormalige korenmolen aan de Parallelweg 8 in Drunen (gemeente Heusden), Noord-Brabant. Deze stenen beltmolen uit 1838 verving een twee jaar eerder uitgebrande standerdmolen.

Nivon Morgenrood
Nivon Morgenrood is een modern natuurvriendenhuis met zowel tweepersoonskamers als geschakelde kamers voor gezinnen.
Het gastvrije natuurvriendenhuis Morgenrood ligt op een bosterrein dat behoort tot beschermd Europees Natura 2000 gebied. Het groene complex van 5 ha ligt in het buitengebied van Oisterwijk (N.Br.) en verbindt de Kampina, (bos, heide en beekdalen) met het vennen en bosgebied. Het bosterrein rondom het huis Morgenrood (85 bedden) is voor een deel (natuur)kampeerterrein. Aan de rand staat het vakantiehuis Klein Morgenrood, (10 bedden). Er is een kampvuurplaats, een speeltuin op het binnenterrein, een voetbalveld en er zijn genoeg takken om hutten van te bouwen. Bij de receptie van Morgenrood zijn fietsen te huur. De gehele bedrijfsvoering is al ruim 80 jaar in handen van vrijwilligers, hetgeen een informele en ontspannen sfeer geeft. In en rondom Oisterwijk, de parel in het Groene Woud tussen ’s-Hertogenbosch, Eindhoven en Tilburg komt men tot rust en zijn er ontelbare mogelijkheden tot elke vorm van een ontspannen verblijf. Daarbij past dat op het terrein van Morgenrood geen vuurwerk wordt afgestoken, ook niet met oud en nieuw.
Auteur: routeburo

Nortonmuseum van Albert
Het plaatsje Best ziet eruit als een doodgewoon Nederlands dorpje. Albert is met zijn museum zowat in het centrum gepositioneerd. Hij nodigt ons uit binnen te komen in zijn gelijknamig Museum van Albert. Het lijkt op een grote woonkamer waar het meubilair door motoren is vervangen. De klassieke museumervaring blijft hier wat achterwege, en dat is in de positieve zin bedoeld. Albert verzamelt Britse motoren, met een voorliefde voor Norton. Het ouderlijk huis met naastliggend pand biedt onderdak aan dik 35 Nortonmotoren, enkele exemplaren van andere Britse merken en bovendien nog een collectie oude (race)fietsen. Albert weet over elke motor tot in de kleinste details de geschiedenis te vertellen en heeft een schat aan technische bagage in zijn hoofd en zijn vingers, zoveel is duidelijk. Hij is de vierde generatie die dit huis bewoont en heeft de woning zoveel mogelijk in de originele staat behouden. Vanaf de keukentafel werpen we een rechtstreekse blik in zijn werkplaats, waar een Norton in de steigers staat om te worden afgewerkt. Want het werk van Albert is nooit klaar. Niet zonder trots verklaart hij dat hij er ongeveer 400.000 kilometer heeft opzitten op een Norton. Daarnaast heeft hij ook jarenlang in competitie trial gereden, dus rijervaring zat! Wanneer hij ons meeneemt doorheen het museum hoor je de passie achter zijn verhaal. De trots van zijn verzameling is duidelijk de Norton Manx uit 1959. Een 350cc-model waarmee Bob Brown in datzelfde jaar de TT van Assen won en derde werd in het wereldkampioenschap. Daarna gaat het via de authentieke zoldertrap naar boven, waar nog een flink deel van Alberts motorverzameling staat, en enkele unieke racefietsexemplaren, waarvan de oudste dateert uit 1896. Voorwaar, een tijdreis langs de Britse motorhistorie. De schat aan documentatie die hij in zijn bezit heeft illustreert de gedrevenheid van deze man, wiens verhaal nooit lijkt op te houden.
Auteur: Motoren & Toerisme

Oorlogsmonument bij het Capelse Veer
Het monument bij het Capelse Veer te Sprang-Capelle is opgericht ter nagedachtenis aan de hevige strijd die hier van eind december 1944 tot eind januari 1945 heeft gewoed tussen de geallieerden en de Duitse bezetter. De inzet van de gevechtshandelingen bij het Capelse Veer was een Duits bruggenhoofd op de zuidelijke oever van de Bergsche Maas bij het Noord-Brabantse dorp Capelle. Ongeveer 1200 militairen zijn bij deze felle strijd om het leven gekomen, waarvan circa 500 geallieerden (merendeels Polen, Canadezen en Belgische mariniers) en circa 700 Duitsers. De wilg die bij het monument staat, heeft deze oorlogshandelingen van nabij meegemaakt en overleefd. De strijd tussen Duitsers en Geallieerden zou vijf weken in beslag nemen. Een strijd die zich niet alleen kenmerkte door bloedige gevechtsacties onder barre winterse omstandigheden, maar ook door een prestigestrijd tussen generaals van beide kanten. De strijd kwam tot een einde door een commandowisseling aan Duitse zijde, waarop een bevel uitging het bruggenhoofd te ontruimen. Nadat op 9 november 1944 de geallieerden Noord-Brabant ten zuiden van de Bergsche Maas van Duitsers hadden gezuiverd, werd de rivier de scheidslijn tussen bevrijd en bezet gebied. In de nacht van 8 op 9 november waren er op het eiland, ten noorden van het dorp Capelle, Duitse patrouilles actief. Ze bemerkten dat de geallieerden het eiland en de omliggende polder niet blijvend hadden bezet en vormden een bruggenhoofd. De Duitsers nestelden zich in de aanwezige huizen en maakten een begin met het aanleggen van stellingen. Het bruggenhoofd bood hen een natuurlijke dekking, doordat in het zuiden het eiland werd gevormd door de rivier het Oude Maasje en hier de polder doorsneed. Daarnaast hoefden ze ook niet steeds de Bergsche Maas over te roeien, die de noordelijke begrenzing vormde van het eiland. Gedurende de maand november tot half december ondernamen de Duitse troepen patrouille-activiteiten in de omgeving. In de weken daarna werd het bruggenhoofd versterkt met manschappen, eerst met troepen van de 712e Infanteriedivisie en later met para's van de 6e Parachutistendivisie, en uitgebreide fortificaties. Eenheden van de Poolse 1e Pantserdivisie die deze sector bewaakten, deden een verkenning op het eiland in de nacht van 28 op 29 december 1944. Ze stootten op hevige Duitse weerstand. Hierop werd besloten tot de vernietiging van het bruggenhoofd. Een eerste Poolse aanval in de nacht van 30 op 31 december werd een catastrofe voor de aanvallers. Tot de verliezen behoorden 49 man, onder wie 11 gesneuvelden. Een tweede Poolse aanval werd in de nacht van 6 op 7 januari 1945 ondernomen. Ook nu bleek de Duitse verdediging te taai. De verliezen aan Poolse zijde waren hoog: 134 man, waarvan er 34 sneuvelden. Een Britse elite-eenheid, het 47 Royal Marine Commando, deed een aanval in de nacht van 13 op 14 januari. Naast Britten waren ook Noren bij de eenheid ingedeeld. Deze aanval eindigde eveneens met grote verliezen: 49 man, onder wie 9 Noren. Opnieuw werd een geallieerde operatie gelast. Nu door eenheden van de Canadese 4e Pantserdivisie. Ditmaal werd een grote aanval ondernomen op 26 januari overdag. Bij verrassing zou via de Bergsche Maas nog een kano-eenheid van 60 man het Duitse bruggenhoofd in de rug aanvallen. Vijf dagen zouden deze gevechten aanhouden. In de vroege morgen van 31 januari 1945 trokken de Duitsers zich vrijwillig van het bruggenhoofd Kapelsche Veer terug. Ook deze Canadese aanval kostte hoge verliezen: 240 man, waarvan er 76 sneuvelden.
Auteur: Hans van Meerendonk

Restaurant Boshuys Hermitage
Hier kom je langs tijdens de wandeling "Knooppunten wandeling dagtocht Kampina - Oisterwijkse Bossen en Vennen".
Auteur: Avontuurlijke Wandelingen

Rijksbeschermd gezicht Oisterwijk
Gezicht Oisterwijk is een van rijkswege beschermd stadsgezicht in Oisterwijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 25 november 1968. Het gebied werd op 11 juni 1970 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 13 hectare.Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.
Auteur: routeburo

Sint Annakapel
Eeuwen geleden, waarschijnlijk al in 1549, werd op deze plek een kapel gebouwd, aanvankelijk een Mariakapelletje. Nu staat er in de schaduw van de parochiekerk een prachtig kapelletje dat in 1960 totaal gerestaureerd werd en dat nu toegewijd is aan Anna, de moeder van Maria. Sinds lang is het een bedevaartsoord dat jaarlijks, vooral rond 26 juli, de naamdag van Anna, pelgrims naar Molenschot trekt. Van heinde en verre kwamen én komen er vrijgezelle vrouwen die tot Sint Anna bidden in de hoop een man te vinden. De spreuk: "Anneke, Anneke, geef me toch een manneke" is er weliswaar niet te hóren maar klinkt wel in het hart van menige jonge vrouw. Dat het niet alléén om meisjes gaat die zoekende zijn, blijkt uit een andere spreuk: "Naar Molenschot gaat ieder Anneke om een manneke, ieder manneke om een Anneke".
Auteur: Manwan

Sint-Petrusbasiliek
De Sint-Petrusbasiliek is de centrale kerk van de Noord-Brabantse plaats Oirschot. Het gebouw is gewijd aan de Heilige Petrus.
De Sint-Petrusbasiliek is niet de oudste kerk van Oirschot: dat is de Mariakerk op het Vrijthof. Die kerk, die kapittelkerk was, werd te klein, maar kon niet worden uitgebreid. Daarom werd in 1268 een nieuwe kerk gebouwd, de Sint-Petruskerk. Dit werd de nieuwe kapittelkerk. Deze brandde echter in 1462 af, waarbij veel kostbare documenten en kunstvoorwerpen verloren gingen. Hierna ging men voortvarend aan het werk met de opbouw van de nieuwe kerk, maar er was regelmatig geldgebrek. De nieuwe kerk kwam pas in 1515 gereed.
Auteur: routeburo

Omdat de Mariakerk (nu het Boterkerkje geheten) niet uitgebreid kon worden, werd in 1268 de Sint-Petrusbasiliek gebouwd. Deze brandde in 1462 af. Kostbare documenten en kunstvoorwerpen gingen verloren. Vanwege geldgebrek was de nieuwe kerk pas in 1515 gereed. De Sint-Petrusbasiliek is een van de grotere, nog bestaande gotische dorpskerken in Noord-Brabant. Ze is opgetrokken in baksteen met tufstenen speklagen, waardoor de kerk het kenmerkende gestreepte uiterlijk heeft. De hoge spits verdween door blikseminslag in 1627. Sindsdien is de toren stomp. In 1904 is een deel van de toren ingestort. Door zware schade tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn veel kunstschatten uit de kerk verdwenen.

Spoorbrug
Voormalige SPOORBRUG, onderdeel van de Langstraatlijn, tegenwoordig in gebruik als onderdeel van een fietsroute tussen Drunen en Waalwijk. De brug is gelegen aan de noordwestelijke kant van de Drunense bebouwde kom. De landhoofden werden aangelegd in 1881 door de firma J.A. van der Eerden Wzn. uit Boxtel; de ijzeren bovenbouw met vakwerkliggers in 1885 door de Koninklijke fabriek voor Stoom- en andere werktuigen. Tot 30 oktober 1944 maakte de brug, samen met die over de Eindstraat, onderdeel uit van de veel langere brug over de Baardwijkse Overlaat

St Crispijn
Klik op de afbeelding hierboven om de animatie te starten. Patroonheiligen Crispinus en Crispinianus zijn de beschermheiligen van de schoenmakers en leerlooiers. De broers leefde in de 3e eeuw. Ze verkondigden het Christelijk geloof en maakten schoenen voor de armen. De broers zijn in de volksmond samengesmolten tot een persoon: Sint Crispijn. In de Langstraat duiken de namen op diverse plekken op: Kaatsheuvel, Waalwijk en Nieuwkuijk hebben een (Sint-) Crispijnstraat en in Waalwijk leeft de legende voort in het gilde St. Crispinus en St. Crispianus van Besoijen Deze animatie laat geenszins de gruwelijke geschiedenis van de heiligen zien. De maker (Jasper Kuipers) wilde juist tonen hoe Crispijn altijd onzichtbaar aanwezig is bij de Langstraters, als steun, als bron voor succes en voor een goede gezondheid. Sounddesign bij deze animatie is van Alex Debicki.

St. Annakapel
Sinds eeuwen staat in het centrum van Molenschot een kapel. Haar oorsprong zou volgens een negentiende-eeuwse schrijver teruggaan tot de negende eeuw. De oorkonde waarop deze doelt is echter nooit teruggevonden, maar sinds de 19e eeuw is de kapel gewijd aan Maria's Moeder, de heilige Anna, die als patrones geldt voor kinderloze en zwangere vrouwen.
De kapel is gelegen op een driehoekig plein en heeft een lengte van vijftien meter. Zij telt drie traveeën en heeft een driehoekige koorsluiting. Het licht komt binnen door spitsboogvensters. De westgevel is met overhoekse beren versterkt.
De beide wanden van de oostelijke travee vertonen een vlechting van donkere steen, die drie Andrieskruisen tekent.
In het torentje hangt sedert 1959 een klein klokje met een middellijn van zevenentwintig centimeter en een gewicht van veertien kilo.
Op 1 juni 1879 werd de Broederschap van de Heilige Anna opgericht waarna er jaarlijkse pelgrimages uit de omgeving ontstonden. Het patronesfeest is op 26 juli en de gunsten waar de pelgrims om vroegen waren velerlei. Maar een ervan is bij veel mensen bekend. Jonge mensen kwamen er namelijk ook bidden om een man of vrouw te vinden.
Auteur: shadow68

Staalbergven
Oisterwijk staat bekend om zijn vele vennen. Vanouds trok dit bezoekers van heinde en verre. De toeristen genoten van het vennengebied ten zuiden van het dorp. Ze wandelden er en bij warm weer werd er ook wel eens in de meertjes gezwommen.
Met toestemming van eigenaar werd het Staalbergven als natuurbad ingericht. Er werd een houten huisje voor de zwemmers neergezet. In 1911 was de Oisterwijksche Bad- en Zwemvereeniging (OBZV) opgericht en die ging het Staalbergven beheren.
Openluchtzwembad Staalbergven ligt schitterend in de Oisterwijkse bossen. In de zomer is het zwembad een fijne plek om te ontspannen voor jong en oud. Neem een verfrissende duik in het natuurlijke ven, maak gebruik van het zandstrand.
Het ven is opgedeeld in twee delen. Er is een diep zwemgedeelte met een duikplateau en aan het zandstrand is een ondiep speelgedeelte.
Eind jaren zestig is naast de oude zwemgelegenheid het nieuwe openluchtzwembad Staalbergven met een verwarmd bassin aangelegd. Bron:bhic
Vanwege een chloorlek zijn de chloorbaden gesloten. In 2022 ontstond het probleem, vanwege de verouderde installaties kwam er een lek in het chloorwatersysteem. De chloorbaden werden daarop gesloten; herstel bleek te kostbaar; zwemmen kon alleen nog in het ven. Ook de horeca dicht wegens personeelstekort

Tilia Fluctuans
Tilia Fluctuans - Marius Boenders cortenstaal. terrazzo 203 ‘in vroeger tijden toen deze plaats nog het centrum was van het dorp hier een gebodenlinde stond waaronder de dorpsomroeper besluiten van het dorpsbestuur luidop bekendmaakte en opgeschoten jongens na de hoogmis de mooie meisjes opwachtten om romantische afspraken te maken waaruit nieuwe gezinnen geboren zouden worden wacht nu deze kranige blikvanger die met zijn stalen kroon wiegend op de wind de passant herinnert aan een tijd die slechts in overleveringen bewaard gebleven is’

Upgrade en uitbreiding woning - Spanjers Architect
Deze split-level woning uit 1976 was zijn tijd ver vooruit. Speelse verspringende dakvlakken en een split-level interieur met fantastische zichtlijnen tonen de kwaliteit van de doordachte architectuur. De bestaande structuren zijn dan ook zoveel mogelijk gerespecteerd bij de verbouwing van deze woning. Zelfs de uitbreiding aan de linkerzijde is gebaseerd op de stijl van het bestaande pand, alsof het er altijd al zo gestaan heeft.
Het volledige interieur is vernieuwd en ook buiten is het pand flink gemoderniseerd. Zo is het volledige dak voorzien van overstekken, zodat de speelsheid van de dakvlakken nog meer benadrukt wordt. De kleurstelling van het pand is modern en stijlvol gemaakt, middels wit geschilderde gevels en zwarte kozijnen en daklijsten. Hierdoor is deze prachtige woning weer helemaal klaar voor de volgende 40 jaar.
Auteur: Spanjers Architect

Wachtpost 30
Wachtpost 30 is gebouwd in 1880. Een wachtpost was een huisje waarin de baanwachter woonde. Hij of zij opende en sloot de overwegbomen wanneer er een trein passeerde. Alle huisjes zijn in jaren '80 en jaren '90 van de 19e eeuw gebouwd. Na de sluiting van de lijn in 1950 werden veel huisjes gesloopt omdat ze hun oude functie verloren. Gelukkig zijn er een aantal bewaard gebleven.

Brabantrit 10 aug 2025
Van Spoorlaan 11, 5151 DD Drunen, Nederland
Naar 5151 DD Drunen, Nederland
Routering Motor - mooiste